The following bits are taken from a very interesting article in Asr Iran (yes I have been selective ). Please see the original article in its entirety at the source.
 
همانطور که نادیده گرفتن نقاط قوت فراوان و دستاوردهای درخشان غرب، قطعاً احمقانه است ولی ذوب شدن در غرب و نقد نکردن رفتارهای نامناسب و تناقضات آن نیز نشانه خودکم بینی و حقارت درونی است. کما این که درباره شرق نیز چنین است.

جنگ اوکراین میدان تمام عیار نمایش استانداردهای دوگانه است. وقتی ارتش اسرائیل از مرزهای یک کشور عضو سازمان ملل به نام لبنان عبور می کند، وقتی منطقه جولان را که بخش از خاک رسمی سوریه است اشغال می کند، وقتی ارتش عربستان شبانه روز شهرها و شهروندان غیر نظامی یمن را بمباران می کند و ... کشورهای غربی که امروز نگران نقض مقررات بین المللی در اوکراین هستند، یا سکوت می کنند و یا بدتر، طرف متجاوز را می گیرند گو این که مرز لبنان و سوریه و یمن مرز نیست و فقط مرز اوکراین است که باید محترم شمرده شود.

اگر یک دهم محدودیت ها و تحریم هایی را که علیه روسیه متجاوز در همین چند روز اعمال کردند، در طول این سال ها علیه متجاوزان سعودی و اسرائیلی روا داشته بودند، اکنون صلح بیشتری در جهان حاکم بود و ای بسا روسیه نیز در محاسبات اش این ها را در نظر می گرفت و حمله نمی کرد؛ ولی حیف که در جهان امروز، اگر یک منتقد سیاسی به نام جمال خاشقچی را درون اسید حل کنی و جسد مایع شده اش را به چاه بریزی و سپس هواپیماهایت کودکان کشور همسایه را سلاخی کنند، چون روابط ات با غرب خوب است، نه تنها تنبیه و تحریم ات نمی کنند که قراردادهای فروش تسلیحاتی هم می بندند و جلوی دوربینها عکس یادگاری نیز می گیرند!
ثابت شد که بر خلاف همه بوق و کرناها، ورزش هم سیاسی است. این که ورزشکاری در فلان میدان ورزشی با نماینده اسرائیل مبارزه نکند، در عرف جهانی ورزش ناصواب شمرده می شد و تا کنون تعدادی از ورزشکاران عرب که شخصاً چنین تمصمیمی گرفته بودند، محروم شده اند ولی اینک، تمام رشته های ورزشی آمریکا و اروپا، کل ورزش و ورزشکاران روسیه را تحریم کرده اند. گو این که خودشان این را به عنوان یک اصل مسلم جا نینداخته بودند که ورزش از سیاست جداست و اتفاقاً زمینه ای برای تعامل و دوستی است!
https://www.asriran.com/fa/news/829282/