به گزارش ایسنا، تکلیف برگزاری لیگ برتر فوتبال ایران با توجه با افزایش آمار مبتلایان و قربانیان ویروس کرونا در یک ماه گذشته و تصمیم ستاد مقابله با ویروس کرونا در هاله‌ای از ابهام است. در واقع هنوز مشخص نشده که لیگ برتر از یکم آذر، هم‌زمان با آغاز دور جدید محدودیت‌های کرونایی برگزار می‌شود یا خیر.

در چنین شرایطی ۱۶ تیم لیگ برتری که یک هفته از رقابت‌های فصل جاری را برگزار کرده‌اند، هنوز برنامه‌ای برای آذرماه و برگزاری مسابقات ندارند و شاید در آخرین لحظه لیگ برتر هم به صورت رسمی تعطیل شود.

* تعطیلی همه مشاغل به جزو ضروری‌ها

ستاد مقابل با ویروس کرونا یکم آذر را به عنوان آغاز دور جدید محدودیت‌ها اعلام کرده است. در این مرحله شهرستان‌های کشور به سه دسته قرمز، نارنجی و زرد تقسیم می‌شوند که بالاترین محدودیت‌ها در ۱۰۰ شهرستان دارای وضعیت قرمز از جمله تهران اعمال خواهد شد.

بر این اساس، در شهرستان‌های دارای وضعیت قرمز (از جمله مرکز استان‌ها)، همه مشاغل به جز مشاغل ضروری شامل مراکز درمانی، داروخانه‌ها، مراکز امدادرسانی، سوپرمارکت‌ها و فروشگاه‌های زنجیره‌ای و مراکز ارائه دهنده خدمات عمومی تعطیل خواهند شد. وضعیت رفت و آمد نیز به صورت محدود انجام می‌شود و فقط خودروهای دارای پلاک بومی می‌توانند به شهرهای مقصد بازگردند و هم‌چنین این قبیل پلاک‌ها نمی‌توانند از شهر خود خارج شوند. اعتبار این محدودیت‌ها به مدت دو هفته است و چه بسا نیاز به تمدید مجدد آن باشد.

*بازی پرسپولیس لغو می‌شود؟

هفته دوم لیگ برتر پنج شنبه و جمعه (۲۹ و ۳۰ آبان) و شنبه (یک آذر) برگزار می‌شود. در حالی که تصور می‌شد سازمان لیگ به هر طریق ممکن این هفته از مسابقات را برگزار کند، برگزاری دو بازی در روز شنبه یکم آذر معادلات را به هم ریخته است.

بازی پرسپولیس - صنعت نفت و همین‌طور پیکان - شهرخودرو روز شنبه یکم آذر برگزار می‌شود و برگزاری این دیدار با توجه به نامشخص بودن برگزاری مسابقات ورزشی، در بلاتکلیفی قرار گرفته است.

در حال حاضر پاسخ روشنی از سوی هیچ یک از مقامات دولتی درباره برگزاری فوتبال ارائه نشده است. از طرفی مسجدی، سرپرست فدراسیون پزشکی - ورزشی هم به طور قاطع صحبتی از لغو برگزاری این رقابت‌ها نکرده و می‌گوید تا به حال هیچ تصمیمی در خصوص تعویق مسابقات لیگ برتر گرفته نشده است.

* فوتبال تعطیل می‌شود؟

محدودیت‌های تردد در شهرهای کشور، منافاتی با رفت و آمد تیم‌ها برای برگزاری مسابقه ندارد چرا که در چنین شرایط، مسافرت با اتوبوس و هواپیما هم‌چنان انجام می‌شود و هیچ یک از تیم‌های لیگ برتری با خودروی شخصی راهی برگزاری مسابقه نمی‌شوند.

در واقع اگر دستوری از ستاد مقابله با کرونا برای منع برگزاری مسابقات صادر نشود، سازمان لیگ می‌تواند برنامه هفته سوم را اعلام کند و تیم‌ها در همین وضعیت مسابقات خود را برگزار کنند ولی به علت وجود بندی مبنی بر تعطیلی همه مشاغل به جز فروشگاه‌ها و مراکز خدماتی، امکان دارد ستاد مذکور جلوی برگزاری لیگ را هم بگیرد.

مسوولان سازمان لیگ هیچ اطلاعی از آینده رقابت‌ها ندارند و به طور روزانه برای این مسابقات برنامه ریزی می‌کنند، ولی غلامرضا بهروان چندی پیش اعلام کرده بود در صورت تعطیلی دو هفته‌ای کشور، فوتبال هم تعطیل می‌شود.

به گزارش ایسنا، روزنامه دنیای‌ اقتصاد در ادامه نوشت: «اگر چه با انجام تنها دو بازی تدارکاتی نمی‌توان با قطعیت در این مورد اظهار نظر کرد اما شواهد حاکی از همین موضوع است. صد البته این داستان چندان هم جای تعجب ندارد؛ چرا که با توجه به رشد چشمگیر نرخ خروج بازیکنان از کشور، طبیعتا احتمال بیشتری وجود دارد که نفرات دعوت‌شده به اردی تیم‌ ملی لژیونر باشند. ارز در این دو سال آن قدر گران شد که هر کسی پیشنهاد داشت از ایران رفت. بنابراین چندان عجیب نیست که هر بار اعلام فهرست تیم‌ ملی، فدراسیون فوتبال را متحمل ده‌ها میلیون تومان هزینه خرید بلیت هواپیما برای لژیونرها کند.

نسبت ۷ به ۴

در جریان بازی دوستانه تیم‌ ملی فوتبال برابر بوسنی، ۷ تن از بازیکنانی که در ترکیب اصلی به میدان رفتند لژیونر بودند و تنها ۴ بازیکن در لیگ برتر توپ می‌زدند. محمدحسین کنعانی‌زادگان، احمد نوراللهی و وحید امیری از پرسپولیس در کنار احسان حاج‌صفی تراکتوری تنها نمایندگان لیگ برتر بودند که کنار هفت لژیونر به میدان رفتند. تیم‌ ملی در این بازی شش تعویض انجام داد که سه نفر از بازیکنان جانشین را هم لژیونرها تشکیل می‌دادند. در بازی با ازبکستان هم ترکیب اصلی تیم‌ ملی ۶ به ۵ بود و باز کفه لژیونرها سنگینی می‌کرد. در آن مسابقه غیر از چهار بازیکن لیگ برتری حاضر در مصاف با بوسنی، پیام نیازمند هم به جای امیر عابدزاده درون دروازه قرار گرفت.

انگیزه جانبی برای مهاجرت

به‌ نظر می‌رسد تمایل سرمربیان تیم‌ ملی در این سال‌ها به استفاده از بازیکنان لژیونر به یک انگیزه جانبی دیگر برای حضور آنها در لیگ‌های خارجی و مخصوصا اروپایی تبدیل شده است. طبیعتا حضور در تیم‌ ملی قله آرزوهای یک فوتبالیست به‌ شمار می‌آید. به این ترتیب وقتی بازیکنان می‌بینند با حضور در لیگ‌های خارجی علاوه بر دریافت امکانات بیشتر، وصول منظم مطالبات، عقد قرارداد ارزشمندتر و نیز حضور در محیط حرفه‌ای، از شانس بالاتری برای رسیدن به تیم‌ ملی برخوردار می‌شوند، طبیعی است که رفتن را به ماندن ترجیح بدهند.

آنهایی که با همین هدف رفتند

امسال هم بازیکنان زیادی از لیگ ایران به لیگ‌های خارجی ترانسفر شدند. فعلا انتقال ۱۰ نفر قطعی شده و با توجه به باقی ماندن از مهلت نقل‌وانتقالات، همچنان احتمال افزوده شدن به این لیست وجود دارد. انتقال‌های صورت گرفته اخیر عمدتا به دو بخش تقسیم می‌شود؛ یک قسمت کسانی بودند که فقط با انگیزه افزایش درآمد رفتند و عمدتا هم انتخاب‌شان لیگ قطر بود. از این بین می‌شود به شجاع خلیل‌زاده، روزبه چشمی، مهدی ترابی، علی کریمی و حتی علی قربانی و خالد شفیعی اشاره کرد. دسته دوم اما دقیقا کسانی هستند که با انگیزه پیشرفت و رسیدن به پیراهن تیم‌ ملی راهی اروپا شدند. از این بین علی علیپور و شهریار مغانلو به لیگ پرتغال رفتند، محمدرضا آزادی به یک تیم یونانی ملحق شد و رضا اسدی هم با وجود پیشنهادهای متعدد از چند تیم لیگ برتری، چمدانش را به مقصد لیگ اتریش بست. انگار جنگ بر سر مقدس‌ترین پیراهن فوتبال ایران، فرسنگ‌ها دور از این کشور در جریان است!

انتهای پیام