خبرگزاری فارس - بوشهر، فاطمه مظفری‌پور: سال ۱۲۹۷ شمسی بود، انگلیسی‌ها پس از اینکه تمام قوای خود را برای آتش کشیدن منطقه دلوار و چغادک استان بوشهر استفاده کرده بودند از دلیرمردان و زنان بوشهری شکست خوردند و برای اینکه این شکست مفتضحانه را از دید بزرگان خود پنهان سازند به فکر کشتن «غضنفرالسلطنه برازجانی» که از حاکمان برازجان و از خوانین ضد انگلیس بود، افتادند؛ آنها برای عملیاتی کردن تصمیم خود اینبار به دشتستان هجوم آوردند.

در این میان غضنفرالسلطنه برازجانی با پشتگرمی مردان محلی منطقه به مدت دو شبانه روز مردانه ایستادگی کرد و زنان نیز در آن ایام شجاعانه اسلحه، مهمات، آب و آذوقه به دست مردان مبارز می‌دادند تا از جبهه جهاد جا نمانند.

روستائیان بوشهر کمر انگلیس‌ها را شکستند

انگلیس‌ها که پس از گذشت دو روز در برابر چند روستایی‌زاده کمر خم کرده بودند تصمیم بر عقب‌نشینی گرفتند و در راه برگشت بودند که به منطقه کوهستانی «لَرده» رسیدند. روز سوم بود و آن روز هم مثل همه روزهای دیگر روستای کوهستانی «لَرده» در دل کوه‌های گیسکان در شمال شرقی شهر برازجان استان بوشهر در پهنای زمین گسترده‌ شده بود.

اما ناگهان صدای شلیک گلوله‌های پی در پی بر فراز کوهستان شنیده شد، کسی نمی‌توانست بفهمد که آن همه گلوله از کدام سو شلیک می‌شود و صدا چنان گوش خراش بود که گویا از آسمان و زمین گلوله می‌بارید.

هنوز صدای شلیک گلوله‌ها آرام نگرفته بود که انگلیس‌ها در دل کوهستان با صدای ولوله و «کِل» وحشت بر تنشان رخنه افکند و عنان از کف دادند، سربازان انگلیسی هرچه به بالای سر نگاه می‌کردند تا بلکه نشانی از ارتش مخفی شده در کوهستان را ببینند، تلاششان بیهوده می‌شد چرا که تنها چیزی که نمایان بود صدای سوت شلیک گلوله‌هایی بود که گویا از دل آسمان بر سرشان می‌بارید.

https://www.farsnews.ir/bushehr/news/14010615000927